هجران بی رنگ دیده بودی؟!

من هيچ وقت آدم اين كارها نبوده‌ام

hicran — Sat, 12 May 2007 10:05:18 GMT

تب دارم، انگار گذاشتنم توي تنور آجر پزي....

چه قدر اين تنور گرم است، دارم گر مي گيرم....نجواي آرام كسي مي آيد، سارا باز هم با يكي از چندين بوي فرندش، كل كل مي كند....من آدم اين كارها نبودم، حتي امتحان هم كردم، نه.باور كني يا نكني مهم نيست، مهم اين است كه من از اين كارها نمي كنم....قضيه اين است كه امتحان كردم و اما چيزي نصيبم نشد مگر احساس حماقت شديدي كه مي كردم، مگر آن احساس عذاب وجدان، كه چيزي را از مامان پنهان مي كنم و من كه آدم پنهان كاري نبودم....هيچ وقت، نه آن وقت ها كه از دبيرستان فرار مي كرديم و نه آن وقتی که عاشق شدم. مامان بايد بداند، اين حق اوست كه بداند دخترش چه مي كند، آن هم دختري كه با وجود 23 سال سن هنوز نمي داند دوست چه کسی است و دشمن چه کسی....

تب دارم، خورشيد نورش را پهن كرده توي اتاقم....سايه ی آدمي از روي ديوار رد مي شود و دور مي شود، دور....

به هيچ كس نمي شود اعتماد كرد، نه به بهترين دوستت، نه به بهترين همبازيت....ديگر عادت كرده‌ام....زود وابسته مي شوم، اما از ياد نمي برم....و اين به وحشتم مي اندازد....بايد كسي اين بي‌اعتمادي را در درونم بخشكاند، اما مي بيني كه هر روز كسي پيدا مي شود كه تقويت كند اين اعتماد نداشتن را و اين نديد گرفتن آدم ها را....چه قدر بد شده ام این روزها، نبايد اين طور آدم ها را نديد بگيرم، همين آدم هايي كه تا ديروز جانم برايشان مي رفت....تقصير من نيست هيچ كدام از اين اتفاقات و حوادث....خدا كه شاهد است، حتي اگر هيچ كس اين حق را به من ندهد....

تب دارم، شب است....صدايی می گوید ( از ديروز دارد چرت و پرت مي گويد طفلک! )....فلز سردي مي‌نشيند روي سينه‌ام....اگر صدايم در مي آمد مي گفتم اسم اين چرت و پرت ها، هذيان است.

آدم بدي شده ام....قبل از اين كه خط بخورم، خط مي زنم....قانون احمقانه‌اي ست اما يكي از قوانين من است....قبل از اين كه نديدم بگيرند، نديد مي گيرمشان... قبل از اين كه له كنندم، له مي کنمشان....بدم....اين حرف تازه اي نيست كه....

من آدم اين زندگي نيستم، اصلا آدم اين دنيا نيستم انگار....هزار بار تلاش كرده‌ام بشوم يكي از خودشان و نمي شوم....به خدا خواسته‌ام اين لجبازي را بگذارم توي پستوخانه ی ذهنم و آدم بشوم، يك آدم واقعي....خواسته‌ام دلم را و قلبم را و تفكرات و اعتقاداتم را بتكانم و از نو بسازم خودم را....هر كس نداند خدا كه مي داند، من خواسته‌ام و نشده‌ام....باز بگو تقصير خودم است....من و خدا كه مي دانيم تقصير من نيست....

دارم تكه پاره‌هاي خاطراتم را پرت مي كنم بيرون، تمام خاطراتي كه هنوز هم با شنيدن يك آهنگ، هجوم مي آورند به سرم و باعث مي شوند يك آهنگ را آن قدر بشنوم كه تمام آن خاطرات را به ياد بياورم. نبايد اين قدر ضعيف باشم، نبايد بگذارم اين خاطرات از پا درم آرد....بايد يقين بدانم كه " او " ديگر مرا به ياد ندارند....نياز ما به هم حبابي ست كه مدت ها قبل تركيده است.... ديگر نبايد براي اين ديوارهاي فرو ريخته غصه خورد.... من كه آدم بازگشت نيستم، هيچ وقت نبوده ام....آدم هاي ديگر باز مي گردند، مي سازند، مثل قديم ها مي شوند، اما من كه مثل آن بقيه نيستم....من هر چيز ويران شده را رها مي كنم به حال خودش، شايد كسي پيدا شد و ساختش، من آدم اين كارها نبوده ام، شايد هيچ وقت ديگر هم نباشم....

تب دارم....چيزي سنگين در سرم است، كه نمي گذارد چشم هايم را باز نگه دارم....دست سردي نشسته روي پيشاني‌م....

كسي به زمزمه حرف مي زند....من هيچ وقت آدم اين كارها نبوده‌ام................

پ.ن1 : آدم وحوایشرا دوست دارم
....پ.ن 2: انسانم آرزوست

رفتم این جا:

www.hicran.blogsky.com

بلاگفا خر است

Te falto....

hicran — Sun, 06 May 2007 06:29:18 GMT

روزگارت بی که با من بگذرد خوش باد ....
ای طلايی رنگ....
ای تو را چشمان من دلتنگ ....
ای تو را چشمان من دلتنگ ....
ای تو را چشمان من دلتنگ ....

آدم که بزرگ شد....

hicran — Mon, 30 Apr 2007 10:34:18 GMT

* مي داني، آدم كه بزرگ شد، قدر خيلي چيزهاي بچگي اش را مي داند....حیف که برای خیلی اتفاقات دیر است....حيف كه ديگر نمي شود ۶ ساله بود و قد تمام روزهايش بچگي كرد....حيف كه ديگر براي اشك ريختن، بزرگ مي شوي و در خم اين ساليان بايد اندوهت را پنهان كني....و ما بزرگ شده‌ايم....ما به قدر كودكي كه به دنيا بيايد و بتواند راه برود و بدود، از هم فاصله داشته‌ايم. به قدر كودكي كه كودكيش تمام شود و در آستانه ی نوجواني به زندگيش لبخند بزند و چشم هايش از معصوميت بدرخشد....و به ما آموخته‌اند آدم بزرگ ها، وقتي بزرگ شدند ديگر براي هر كاري صلاحي هست و مصلحتي....ما براي دوست داشتن و دوست داشته شدن نيازمنديم به فكر و فكر كه نمي تواند به اندازه ی قلب بداند....و ما بزرگ شده‌ايم براي اين فاصله‌هاي دور....كه نزديك مي شوند و دور....

آدم ها حق دارند گاهي عوض شوند....ما عوض مي شويم تا ديگر كسي كه برايت مي نويسد مثل قديم ها نباشد....ما عوض مي شويم تا آدمي كه دوستش مي داشته‌ايم، ديگر مثل قديمترها نباشد....زمان كه بگذرد ما مي شويم مثل هم....و آدم ها همه‌شان مثل هم می شوند....بايد بياموزيم كه دلتنگي براي كسي كه روزها و روزهاست رفته و برنخواهد گشت ديگر معنا و مفهومش را از دست داده است....خيلي وقت مي شود، ديگر هيچ چيز مثل آن قديمترها نيست، مفهوم خيلي چيزها ديگر آن طور كه بايد، نيست....و اين آدم را خيلي غصه دار مي كند....

* چه قدر دلم براي كتاب هاي نادر ابراهيمي تنگ شده، براي كتاب هام كه معلوم نيست کجا هستند....

* نمی دانم چرا دنيايمان آب و آتش است؟ چرا هر چه را تو دوست مي داري، من مي گريزم ازش؟ چرا هر چه من دوستش مي دارم، براي تو بچه‌گانه و احمقانه است؟ چرا اين قدر تو بزرگ شده‌اي و بزرگ شدن را در له كردن همه چيز مي بيني؟ چرا اين قدر من كودك مانده‌ام و كودكي را در تمام این کارهای بي جهت مي بينم؟

* ما به دوست داشتن نيازمنديم، شايد بيش از آن به دوست داشته شدن.

* آدم هايي كه تظاهر مي كنند به آنچه نيستند، را تاب نمي توانم آورد....خودت باش لطفا.

*** آدم ها زود بزرگ مي شوند....زود دنيايشان قد مي كشد....زود از كودكي دست مي كشند....زود دوست داشتن هایشان بر باد می رود....

ما خوبیم....

hicran — Wed, 25 Apr 2007 10:00:18 GMT

۱. دیشب اتفاق مهمی افتاد. " ما " حالمان خوب است...دنیا کوچک شد.... کوچک کوچک کوچک.....و باز هم کوچک تر....آن قدر که کف دستم جا شد....هی پیرمرد، می دانی من دیشب سه نفر رو کشتم.... کشتم و چالشان کردم. برایشان فاتحه نخواندم. گریه هم نکردم. تنها به گربه ی همسایه سپردم که آن جا نشاشد. نمی شاشد مگر نه؟ شاشید هم شاشید، به درک! " ما " که حالمان خوب است.... هــــووم! وقتی تو هنوز همان پیرمرد خرف از خودراضی هستی، وقتی شب ها همان رنگی هستند، وقتی آسمان همان است، به درک....بگذار هر که هرجا می خواهد بشاشد.... " ما " خوبیم.... بس نیست؟ دیشب آن مرد را خواب ندیدم باور می کنی؟ ندیدمش.... و موهایم را دیگر نخواهم کند. کسی چه می داند شاید سال ها بعد، توی موزه ی قاتل ها، بخشی از موهایم را به نمایش گذاشتند. مو که نمی پوسد. دل بپوسد هم مو نمی پوسد. می دانی پیرمرد، نمی خواهم بپوسم.... تو به من نیاز داری، م ی د ا ن م!

۲. چرا؟ چــــــــــــــــــــــرا بعضی ها فکر می کنند، " ما " برای خوب بودن و خوب شدن نیاز به یک " پدر " یا یک " مرد " داریم؟ " ما " با همین حال خوبمان از همه ی شما " مردان " "مرد نما " مردتریم!

۳. به نازنینی که نمی دانم زلزله است یا آتش فشان:

برخیز با من....هیچ کس بیشتر از من نمی خواهد سر بر بالشی بگذارد که پلک های تو در آن درهای دنیا را روی من می بندند....آنجا من نیز می خواهم خود را در حلاوت تو به دست خواب بسپارم....برویم....و تو ستاره ی من....در کنار من....سر بر آورده از گل و خاک من....تو بهار پنهان را خواهی یافت....و در میان آتش در کنار من....با چشمان وحشی خود پرچم من را بر خواهی افروخت....

دو نامه

hicran — Tue, 24 Apr 2007 06:49:18 GMT

۱. کاش می تونستم بهت بگم: نیا دخترم. نیا که این جا شهر " هرت " است. کاش گوشی داشتی که می فهمید مرا. نیا نه برای این که من نمی خواهمت فقط برای این که این جا شهر " هرت " است.... این جا همان شهری ست که مردانش می توانند وجود تو و مادرت را به هیچ بفروشند. این جا شهر " هرت " است.... این جا همان جایی ست که عشق های بزرگ هم حتی با " بی خیال شو دیگه! " تمام می شوند. بی هیچ حرفی، بی هیچ حقی، بی هیچ انتظاری.... این جا همان جایی ست که مهربان بودن با احمق بودن یکی ست. این جا همان جایی ست که مادرت را زنده زنده به سلاخی می فرستد. این جا همان جایی ست که ما هیچ نمی ارزیم. این جا همان جایی ست که بر فرق سرت می کوبند و نان کف دستت را می گیرند و تو حق اعتراضی نخواهی داشت. این جا شهر " هرت " است دخترم..... " هرت "! این جا همان دیاریست که عمری باید دنبال محبت بگردی و بعد با زخم های روی تنت و دلت فریاد بکشی: " لعنت بر هر چه عاشقی ست.... " دروغ می گویند که این جا هیچ خبری نیست. هر چه خبر هست همین جاست. از چه بگویم برایت؟ از پدرت؟ از پدری که پدر بودن حقش نیست؟ از مادرت؟ از مادری که این همه درد حقش نیست؟ از خداییت؟ از قوانینی که حمایتت خواهند کرد؟!!!!! از چه بگویم برایت تا بدانی که این جا تا چه حد شهر " هرت " است؟ نیا.......... نیا دخترم. تو پاکی، پاک بمان.

۲. هی پیرمرد! گفته بودی: " صبور باش. تمام می شود. " تمام نشد. تمام شدنی نیست. تو گفته بودی که خواب های شبانه ام رنگ دیگری خواهد گرفت. چــــــــــــــــــــــرا؟ هی با توام؟ چرا هنوز هم چشمانم را نبسته تصویرش میخ می شود توی مخم؟ و چرا هنوز توی خواب هایم عاشقش هستم؟ گفته بودی اشک ریختن مال همان روزهای اول است. چرا اشک هایم مثل سیلی که کمرنگ نمی شوند، هر شب بالشم را خیس می کنند؟ بگو پیرمرد. تو که همه چیز را می دانی بگو چرا هنوز هر شب گوشی تلفنم را محکم می چسبم و به خواب دردها می روم؟ بگو لعنتی که چرا هنوز قلبم تیر می کشد؟ بگو چرا هنوز توی خیابان دنبال چشمانش می گردم؟ بگو لعنتی..... بگو..... لعنت به تو که جز دروغ چیز دیگری نمی دانی.... لعنت به من که باورت می کنم.... لعنت به او که دروغ بودنت را اثبات کرد..... لعنت به آن که..... لعنت.....ل....ع.....ن........ت...........

لــــــــــــــــــــــــــــــــــــــعنت......

لـــــــــــــــــــــــــــــــعنت.....

لــــــــــــــــــــــــــعنت.....

وحشی می شوم....

hicran — Sat, 21 Apr 2007 12:12:18 GMT

دیروز اولین ماه سال تمام شد. اصلا از این تمام شدن متعجب نمی شوم. روزها هم مثل آدم ها، برق شده اند که می وزند از کنارم و تمام می شوند.

حالم خوب نیست.... بدتر این که برای این همه بد بودن هم دلیلی ندارم. سارا نشسته کنارم و با یکی از هزاران هزار بوی فرندش کل کل می کند. حالم هیچ خوش نیست.... سرم می ترکد.... گوش هایم سوت می کشند.... قلبم تیر می کشد.... معده درد و کلیه درد و کمر درد و هزار جور درد دیگر به درک، حالم خوش نیست.

گاهی خیلی فجیع خر می شوم! و گاهی از خر بودنم حالم به هم می خورد. دلم می خواد موهام رو از ته بتراشم. دلم می خواد موهایی رو که لای دست های مردونه اش چرخیده از ته بتراشم. نمی دونم چرا این قدر همه چیز بوی تو رو می ده. نمی دونم از کدوم سوراخ فرو شدی تو مغزم که بیرون نمی ری. پشتت رو به من می کنی و مثه باد، بی تفاوت رد می شی.... دستام هنوز اما بوی تو رو می دن. دوست ندارم به اون شبای لعنتی فکر کنم که اون قدر صادقانه و عاشقانه ـ ! ـ از عاشقی هات زمزمه می کردی. دلم نمی خواد یادم بیافته که نفست بسته به وجودم بود و بی من می مردی! دلم نمی خواد یادم بیافته که تو کسی بودی که به سختی انتخاب می کردی و سرسختانه سر انتخاب هات می موندی. دوست ندارم.......دوست ندارم.......دلم نمی خواد....... روزی هزار بار با خودم تکرار می کنم هیچ کسی، وقتی میاد نمی گه اومدم دلتو، روحتو، جسمتو، زندگی ت رو ب....م! همین جوری شروع می شه خوب. به به چه سری .... چه دمی.......! خر منم که حتی همین درس دوم دبستان رو که هزار بار نوشته و خوندمش رو بلذ نیستم. تو بی تقصیری..... بی تقصیر. ( مثل همیشه! )

حالم از این دست راستم به هم می خوره. حتی تو تایپ هم سنگینی اش رو چپیه اس! اصلا حالم از تایپ کردن هم به هم می خوره. این نوشته ها من نیستم که. تو سگ مود هم که باشی، فرشته کوچولو هم که باشی همه ی کلمه ها رو یه شکلی می نویسه و مستی ات هیچ پیدا نیست.

حالم خوش نیست.... به نوشته هام زیاد توجه نکنید. مار گزیده تم! اینقدر هم روی فلط های املایی و انشایی و مضمونی ام زووم نکنید. می خوام بمیرم..... می خوام آدم بکشم. می خوام دنیا رو به آتیش بکشم. من بــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدم......بد.

و من دلم تنگ است....

hicran — Thu, 19 Apr 2007 06:51:18 GMT

من بنده ی خوبي نبوده‌ام، پدر....

من هرگز رسم بندگي را به جا نياورده‌ام، هرگز رسمش را چنان كه شايسته ی خدايي بوده است با چنين خدايي‌اي، به جا نياورده‌ام....

سر به راه زاده مي‌شويم و سر به كوه و دشت و نافرماني از اين راه خواهيم گذشت....

و من بنده ی خوبي نبوده‌ام پدر.

و خدا يكي‌ست و من به هزار صورت.... و خدا يكي ست و من به هزار رنگ....

هر شب خواب مردي را مي‌بينم كه دوستش مي‌دارم.... هر شب خواب مردي را مي‌بينم كه به گواه تاريخ سال ها پيشتر از من زاده شده است.... هر شب خواب مردي را مي‌بينم كه نبايد.... هر شب خواب مردي را مي‌بينم كه دوستم ندارد.... هر شب خواب مردي را مي‌بينم، پدر.... در اين تلاطم، دلم پُر مي شود از مردي كه نبايد....

بهار بايد سبز باشد و اينجا نيست.

باز مي گردم به خانه‌اي كه ديوارهايش تا ابديت جاريست.... باز مي گردم به اينجا كه غريبه است و ما غريب زاده شده‌ايم پدر.

پدر! چند ديوار تا پايان اين شب مانده است كه هر چه بگذري ناتمام ايستاده است؟.... تو كجا مانده‌اي كه به من نمي رسي؟

نمی دانم پدر باران بر من بی تفاوت می بارد یا من بر باران. اما نبودی که ببینی دیروز چه قدر بی تفاوت از کنار هم رد شدیم.

اینجا بهار است. نه بهاری سبز، نه بهاری بارانی، نه بهاری بهاری

و من دلم تنگ است....

* و تو هرگز نخواهي دانست كه يك انسان در امتداد ماه ها راندگي چگونه باطل خواهد شد....

نیازمندی ها

hicran — Sat, 14 Apr 2007 07:13:18 GMT

۱. نور بباره به قبر اوني كه مي گفت اگه يه لطف رو دو بار در حق يكي بكني، دفعه ی بعد وظيفه‌ت مي شه!

۲. آرزوي يك آرزوي به ثمر رسيده، مرا حسرت به دل خواهد كُشت....

۳. اگه اينقد به يه خر ابراز علاقه كرده بودن حالا آدم شده بود....اما من نشدم.

۴. خيلي دلم مي خواد با يه كيسه پر از سيب زميني تفاوت هايي داشته باشم ها.... دارم سعي هم مي كنم. به شدت....

۵. نمي شه به جاي برف و بارون، پول از آسمون بباره؟ فقط 35 ميليون تومن! فقط! توقع بي جايي نيس كه.

۶. حتي پينوكيو هم از چوب به آدم تبديل شد و من نشدم.

۷. خيلي چيزا مي خوام.... خيلي چيزا....

۸. این هفته برام خیلی مهمه. شاید اتفاقی که منتظرشم سرنوشت نه فقط خودم که چند نسل بعدم رو هم تعیین می کنه. دعام می کنید؟

دین

hicran — Mon, 09 Apr 2007 07:20:18 GMT

اين دين، اين مذهب، اين تفکر، اين عقايد، اين علايق....

پدر بيا از روی دوشم بردار.... من نه به دين محمّد، که به دين تو خدا را می‌پرستم....

پدر بيا عقايدت را از روی درکم بردار.... پدر....

اين زندگی نه زندگی من که زندگی توست....

اگر به من باشد، دينت را قبول ندارم....

اگر به من باشد من اين تفکر را نمي خواهم....

اگر به من باشد اين مذهب پوسيده‌ی تو را قبول ندارم....

کی اين بار را از روی دوشم برخواهی داشت؟ من خسته‌ام پدر....

ديگر دين و مذهب موروثی‌ات دارد حال دقايقم را بهم می‌زند....

پ. ن۱: به اندازه ی يك گوسفند كه دارند مي برندش براي كُشتن، نفهمم. خودم را زده ام به كوچه ی علي چپ، حالا توي اين كوچه گم شده ام و هيچ كس هم به دادم نمي رسد....

پ. ن ۲: فقط خدا و خودم از آن چه در قلبم می گذرد خبر داریم!

دروغ

hicran — Tue, 03 Apr 2007 07:31:18 GMT

دروغ
پول
سیاست
فقط اونی که دکمه ی شلیک بمب اتمی رو فشار می ده جنایتکار نیست.
فقط هیتلر نبود که هزارها هزار یهودی رو تو کوره ادم سوزی انداخت
فقط صدام نبود که حلبچه رو شیمیایی کرد
فقط .... نبود که خروار خروار آدم رو گذاشت سینه دیوار ....
اون راننده ی قطاری که می دونست این همه یهودی رو چرا داره کجا می بره ....
اون خواننده ای که پول می گیره و نمی خواد درس تاریخ بده ....
اونی که تیر خلاص می زنه
اونی که در سلول انفرادی رو قفل می کنه
اونی که لباس پلیس تنش می کنه و فحش می ده
همین من و تویی که دروغ می گیم .........
همه دستی بر این آتش داریم ....
اگر ما نبودیم .... هیتلر هیچ کس نبود .... صدام هم .... این احمدی نژاد ما هم....
اگر ما نبودیم، فاجعه تاریخ ژاپن هیچ وقت رقم نمی خورد
چه قدر بد ....
امروز هر جا سر زدم راجع به انرژی هسته ای و جنگ نوشته بودن.
چه قدر بد
چه قدر بد
چه قدر بد ......................

پ.ن ۱ : من جنگ نمی خوام.
پ.ن ۲:نبودم! حالا که اومدم از همه ی اونایی که بهم سر زدن تشکر می کنم و به همه سر می زنم.